jelmer alberts

Blog

Voedselbank Amsterdam Oost: dat is dus géén feestje

30 Jul 2012

Voedselbank amsterdam oost   dat is dus geen feestje

In juli liep ik twee keer mee bij de Voedselbank in Amsterdam Oost, die bijna 300 gezinnen in ons stadsdeel éénmaal per week van wat extra levensmiddelen voorziet. Reden voor een blog. Inclusief gratis tip hoe we onze drankjes op één van de festivals in Oost nog beter kunnen laten smaken.



Dat #OostBruist, daarover kan een groot deel van onze bijna 120.000 inwoners meepraten. D66 heeft zich in Oost onder meer ingezet voor een vernieuwd festivalbeleid, in september wordt een nieuw evenementenbeleid aan de Raad gepresenteerd en er is een nieuw horecabeleid in de maak. Ook deze zomer kunnen alle Amsterdammers  daar de vruchten weer van plukken en die deden dat naar hartelust. Tienduizenden mensen kwamen naar Oost en genoten van de vele festivals in onze parken: Appelsap, Magneetfestival, Roots Open Air en de eerste editie van liveOOST, om er maar eens een paar te noemen.

Het leven is echter niet voor al onze bewoners een feestje. Afgelopen maand heb ik twee keer meegelopen bij de Voedselbank Amsterdam Oost, die bijna 300 gezinnen ééns per week van wat extra levensmiddelen voorziet. Begin juli hielp ik bij een inzamelingsactie bij de Dekamarkt in de Pretoriusstraat, vorige week gingen de armen uit de mouwen bij de wekelijkse uitgifte aan de Voedselbank-“klanten”. De gevers waren meestal gul, de Voedselbank-klanten vooral erg dankbaar.

Klant bij de Voedselbank word je niet zomaar. Als éénpersoonshuishouden mag je je pas inschrijven als je na aftrek van alle vaste lasten maximaal 180€ per maand vrij te besteden overhoudt voor eten, kleding en alle andere zaken. Voor tweepersoonshuishoudens geldt een maximaal bedrag van 240€, voor meerpersoonshuishoudens komt er 50€ per kind (tot 18 jaar) bij. Uit gesprekken met de vrijwilligers bleek dat het aantal  klanten blijft stijgen en dat het vooral gaat om mensen die in de schuldsanering zitten.

Terug naar de arena van de stadsdeelpolitiek. Tijdens de behandeling van de vernieuwing van het Sociaal Domein in stadsdeel Oost heb ik namens D66 aangegeven dat wij vertrouwen op de eigen kracht van mensen. Een inwoner van Oost is verantwoordelijk voor zijn of haar eigen leven en wordt geacht die verantwoordelijkheid te nemen, voor zover hij daartoe zelfstandig in staat is. In aanvulling daarop hebben bewoners een verantwoordelijkheid voor hun medebewoners, indien nodig ondersteund door de overheid, maar liever zelfstandig. Voor de mensen die eigen kracht te kort komen is er een sterk sociaal vangnet als basisvoorziening. Dat is wel een primaire taak van de overheid: niet alleen om dat sociale vangnet te organiseren, ook om de mensen die er gebruik van maken te stimuleren weer zo snel mogelijk op eigen benen te staan. Dat is voor iedereen beter.

De gesprekken bij de Voedselbank hebben me wel aan het denken gezet. Er is blijkbaar een groep mensen, waaronder zij in de schuldsanering, die simpelweg te weinig financiële middelen hebben om in hun primaire behoeften te voorzien. In Nederland hebben we afgesproken dat niemand honger hoeft te lijden of zonder kleding rond hoeft te lopen, dat is vastgelegd in onze wetgeving en daarmee een verantwoordelijkheid van de overheid. En toch zijn deze mensen genoodzaakt klant te worden bij de Voedselbank, nota bene een vrijwilligersclub, om in die eerste levensbehoeften te voorzien.

Zouden we dit gat in onze sociale wetgeving niet eens moeten dichten? Dan smaakt die Corona / rosé / Mojito op één van onze vermaarde festivals misschien net even beter.